Autyzm wczesnodziecięcy

Autyzm wczesnodzięcięcy, tak jak dzieci jest różny. U jednych objawy są nasilone, u innych dzieci trudne do uchwycenia. Autyzm to nie tylko te skrajne przypadki pokazywane najczęściej w telewizji. To także dzieci które mogą przez pewien czas zachowywać się normalnie. Tu rodzą się pytania: Czym jest autyzm? Jakie są objawy tego zaburzenia?

   Autyzm wczesnodziecięcy to zaburzenia, które najczęściej pojawia się w pierwszych trzech latach życia, a pierwsze nieprawidłowości mogą pojawić się już w ciągu pierwszych miesięcy życia dziecka, lub także później  około 4-5 roku.

    Czym jest autyzm wczesnodziecięcy? Jest to zaburzenie polegające na  nieprawidłowym rozwoju psychiczny dziecka w zakresie głównie kontaktu z otoczeniem, mowy Przyczyny autyzmu wczesnodzięcego, jak do tej pory nie są znane. Ogólnie przyjmuje się, że przyczyna tkwi w zaburzeniu neurobiologicznym, powodującym niewłaściwa pracę mózgu.

 Objawami autyzmu są:

- brak lub ograniczony kontakt wzrokowy;

- patrzenie „przez osobę”

- problemy z mową: mutyzm ( brak mowy) lub używanie własnego słownictwa wraz z tworzeniem własnych wyrazów (m.in. słowotwórstwo, zamiana głosek), bądź echolalia (powtarzanie jak „echo”)

- wprawianie siebie lub przedmiotów w ruch obrotowy,

- sprzeciwia się jakikolwiek zmianą w swoim otoczeniu,  sprzeciw ten może być i jest często agresją

-nadwrażliwość na dotyk, lub brak reakcji na ból

-brak kontaktu z otoczenie

-nie przywiązują się do osób, nawet rodziców.

-dziecko się nie przytula

-nie potrafi wskazać ręką co go interesuje

- często występują zachowania agresywne lub autoagresywne ( bicie głową w ścianę)

- są lękliwe

  Objawy powyższe mogą występować w różnym nasileniu oraz różnych zestawieniach. U jednych dzieci są bardzo widoczne, u innych mogą być trudne do zauważenia. Z tych powodów diagnoza autyzmu u dzieci jest bardzo trudna. Rozpoznanie diagnozy wymaga dokładnej obserwacji  dziecka, a rozpoznania dokonuje zwykle zespół lekarzy specjalistów (pedagog,, psycholog, pediatra i psychiatra) Duże znaczenie ma także wywiad z rodzicami.  To my rodzice przebywamy z dzieckiem na co dzień, obserwujemy je i możemy w takich wypadkach udzielić wielu cennych informacji lekarzom.

    Leczenie tego zaburzenia odbywa się w drodze terapii, zwykle dobieranej indywidualnie przy udziale terapeutów i rodziców. Metody terapii to m.in.:

-Stosowana analiza behawioralna  czyli metoda „małych kroczków”, polegająca na zachęcaniu i nagradzaniu,

- RDI (Relationship Development Intervention) – inaczej  metoda „opcji”  która polega  na zaakceptowaniu świata dziecka, potem pokazaniu mu swojego świata i pozwoleniu dokonania wolnego wyboru,

-Holding – kontrowersyjna terapia, polegająca na wymuszeniu  i przywróceniu kontaktu między matką a dzieckiem.

    Autyzm jest zaburzeniem w którym liczy się szybka  diagnoza. Im szybciej  rozpocznie się terapię tym lepsze SA rokowania dla dzieci. Terapeuci znają przypadki ( nieliczne) całkowitego wyzdrowienia. Dzieci  z zaburzeniami autystycznymi, to nie tylko dzieci z którymi nie ma żadnego kontaktu, ale to także dzieci które mogą mieć cechy autystyczne. Jeżeli cokolwiek niepokoi nas  zachowaniu naszego dziecka nie czekajmy, szczególnie jeżeli u dziecka do tej pory rowijając się prawidłow, zaczynają się pojawiać różnego rodzaju dysproporcje rozwoju, bądź rozwuj ulega zahamowaniu, lub nawet cofnięciu.

źródło: za abcautyzm.pl  oraz synapsis.pl

Czytaj też:

Z autyzmem można  żyć normalnie