Autyzm wczesnodziecięcy
Autyzm wczesnodzięcięcy, tak jak dzieci jest różny. U jednych objawy są nasilone, u innych dzieci trudne do uchwycenia. Autyzm to nie tylko te skrajne przypadki pokazywane najczęściej w telewizji. To także dzieci które mogą przez pewien czas zachowywać się normalnie. Tu rodzą się pytania: Czym jest autyzm? Jakie są objawy tego zaburzenia?
Autyzm wczesnodziecięcy to zaburzenia, które najczęściej pojawia się w pierwszych trzech latach życia, a pierwsze nieprawidłowości mogą pojawić się już w ciągu pierwszych miesięcy życia dziecka, lub także później około 4-5 roku. Czym jest autyzm wczesnodziecięcy? Jest to zaburzenie polegające na nieprawidłowym rozwoju psychiczny dziecka w zakresie głównie kontaktu z otoczeniem, mowy Przyczyny autyzmu wczesnodzięcego, jak do tej pory nie są znane. Ogólnie przyjmuje się, że przyczyna tkwi w zaburzeniu neurobiologicznym, powodującym niewłaściwa pracę mózgu. Objawami autyzmu są: - brak lub ograniczony kontakt wzrokowy; - patrzenie „przez osobę” - problemy z mową: mutyzm ( brak mowy) lub używanie własnego słownictwa wraz z tworzeniem własnych wyrazów (m.in. słowotwórstwo, zamiana głosek), bądź echolalia (powtarzanie jak „echo”) - wprawianie siebie lub przedmiotów w ruch obrotowy, - sprzeciwia się jakikolwiek zmianą w swoim otoczeniu, sprzeciw ten może być i jest często agresją -nadwrażliwość na dotyk, lub brak reakcji na ból -brak kontaktu z otoczenie -nie przywiązują się do osób, nawet rodziców. -dziecko się nie przytula -nie potrafi wskazać ręką co go interesuje - często występują zachowania agresywne lub autoagresywne ( bicie głową w ścianę) - są lękliwe Objawy powyższe mogą występować w różnym nasileniu oraz różnych zestawieniach. U jednych dzieci są bardzo widoczne, u innych mogą być trudne do zauważenia. Z tych powodów diagnoza autyzmu u dzieci jest bardzo trudna. Rozpoznanie diagnozy wymaga dokładnej obserwacji dziecka, a rozpoznania dokonuje zwykle zespół lekarzy specjalistów (pedagog,, psycholog, pediatra i psychiatra) Duże znaczenie ma także wywiad z rodzicami. To my rodzice przebywamy z dzieckiem na co dzień, obserwujemy je i możemy w takich wypadkach udzielić wielu cennych informacji lekarzom. Leczenie tego zaburzenia odbywa się w drodze terapii, zwykle dobieranej indywidualnie przy udziale terapeutów i rodziców. Metody terapii to m.in.: -Stosowana analiza behawioralna czyli metoda „małych kroczków”, polegająca na zachęcaniu i nagradzaniu, - RDI (Relationship Development Intervention) – inaczej metoda „opcji” która polega na zaakceptowaniu świata dziecka, potem pokazaniu mu swojego świata i pozwoleniu dokonania wolnego wyboru, -Holding – kontrowersyjna terapia, polegająca na wymuszeniu i przywróceniu kontaktu między matką a dzieckiem. Autyzm jest zaburzeniem w którym liczy się szybka diagnoza. Im szybciej rozpocznie się terapię tym lepsze SA rokowania dla dzieci. Terapeuci znają przypadki ( nieliczne) całkowitego wyzdrowienia. Dzieci z zaburzeniami autystycznymi, to nie tylko dzieci z którymi nie ma żadnego kontaktu, ale to także dzieci które mogą mieć cechy autystyczne. Jeżeli cokolwiek niepokoi nas zachowaniu naszego dziecka nie czekajmy, szczególnie jeżeli u dziecka do tej pory rowijając się prawidłow, zaczynają się pojawiać różnego rodzaju dysproporcje rozwoju, bądź rozwuj ulega zahamowaniu, lub nawet cofnięciu. źródło: za abcautyzm.pl oraz synapsis.pl Czytaj też: Z autyzmem można żyć normalnie
|
